Leif Wikøren Nilsen

«Fremmede» søkte Jesus..

Det står skrive hjå … i det .. kapitlet, vers …-…:

Matt 2, 1-12

Då Jesus var fødd i Betlehem i Judea, i kong Herodes' dagar, kom det nokre vismenn frå Austerland til Jerusalem og spurde: «Kvar er den jødekongen som no er fødd? Vi såg stjerna hans gå opp, og no er vi komne og vil hylla han.» Då kong Herodes fekk høyra det, vart han svært uroleg, og heile Jerusalem med han. Han kalla saman alle overprestane og dei skriftlærde i folket og spurde dei ut kvar Messias skulle bli fødd. «I Betlehem i Judea», svara dei, «for slik står det skrive hos profeten:

Du Betlehem i Juda land, 
blant fyrstane i Juda er du slett ikkje den ringaste.
For frå deg skal det koma ein fyrste, 
ein hyrding for mitt folk Israel.»

Då kalla Herodes vismennene til seg i løynd og spurde dei nøye ut om kva tid stjerna hadde synt seg. Så sende han dei til Betlehem og sa: «Gå og forhøyr dykk nøye om barnet. Og når de har funne det, så sei frå til meg, så eg òg kan koma og hylla det.» Då dei hadde høyrt kva kongen hadde å seia, tok dei i veg. Og sjå, stjerna som dei hadde sett koma opp, fór føre dei heilt til ho vart ståande over staden der barnet var. Då dei såg stjerna, vart dei umåteleg glade. Dei gjekk inn i huset og fann barnet hos mora, Maria. Og dei fall på kne og hylla det. Så opna dei skrina sine og bar fram gåver til barnet: gull, røykjelse og myrra. Men Gud varsla dei i ein draum at dei ikkje måtte fara attende til Herodes, og dei tok ein annan veg heim til landet sitt.

Slik lyder Herrens ord.

 

Innledning / apéritif

Denne teksta høyrer med til kristi openberringsdag. Og helligtrekongersdag. Kyrkjeleg runder me med dette av jula. Kvardagane har så smått begynt. Og mange har byrja tenke på årsmøter, årsrekneskap og ser framover til «det normale».. kva det nå enn er for noko. Men før me gjer det, lat oss ta med oss litt visdom frå denne teksta om nettopp vismennene…

1 Ingen er for langt unna..

Vi vet at Jesus virket i Israel, blant jøder. De første kristne var jøder og de første man spredte kristendommen til, var også jøder. Forventningane til Messias var at han skulle frelse sitt folk, frå deres synder, frå deres undertrykkere og okkupasjonsmakten frå Romerriket især. Men allereie med disse vismennene, sprenger vi grensene for kva som var forventa av den lovede Messias. Vismennene var nemlig ikkje jøder. Like fullt går det tydlig fram at nettopp disse var kalla til Betlehem. Vismennene var ein slags kombinasjon av vitenskapsmenn og religiøse astrologer. De var antakelig blant de mest lærde i sin samtid, men fortsatt var det astrologi med spådommer og tegn som stod på agendaen deres; aktiviteter som Bibelen eksplisitt hadde forbudt Israelsfolket. Like fullt sendte Gud dem en beskjed gjennom et astronomisk signal, en stjerne, for å fortelje dem at Jesus var født. Gud brukte eit språk dei forstod.

Dette fortelje oss at Gud er nær alle. Ingen er for langt borte. Dersom Gud kunne nå astrologer frå fjerne strøk då, så kan han nå alle mennesker i dag også. Husk på at ikkje alle blir oppdratt inne i kyrkja, eller på bedehuset. Ikkje alle kan «kanaan-språket». Ikkje alle forstår at dei må søka Jesus. Nogen gonge kan ein bli forfjamsa av at folk ikkje deltar i kyrkje og på bedehus, men ikkje alle har det med seg frå sin eigen oppvekst. Lenger. Av same grunn blei Gud menneske. Lik ein av oss. For å snakka med oss mennesker på eit språk me kan forstå. Gjennom ein verden og ein kultur me kjenne oss igjen i. Også gjennom ei stjerna da..

Og Gud forvente at me skal visa same sinnelag overfor andre. Fjern og nær. Nye landsmenn. Nye generasjoner. Uansett kor langt unna folk har komme; anten geografisk; tradisjonsmessig; religiøst; eller polistisk.

2 Søk Jesus med eit heilt hjarta…

Pdes: Vismennene dro langt langt langt av sted for å finna den nye kongen. Klart det tok tid. Og de møtte på utfordringar. De traff denna overnervøse kong Herodes som gir dem inntrykk av å ville ha hjelp til å finna barnet – men egentlig vil han drepa ein potensiell konkurent. Og når vismennene rømmer – så rømmer de i betydningen «flykte av sted».

Pdas: Jødene og innbyggerne av landet gikk glipp av «tegnet» på himmelen. De forstod ikkje kå som hadde skjedd. Det måtte ein «utlending» te for å fortella kå som hadde skjedd. Skriftlærde og fariseere kunne ver flinke te å lesa skriftene, uklanderlige i holda all slags lover og reglar, dyktige te å undersøka og forståsegpå det som stod skrevet. Lika fullt gjekk nyheten om den nyfødte Messias, Guds Son, dei hus forbi. Bokstavlig talt.

Ja, tenk deg dersom ein trollmann, ein muslim eller ein humanetiker komme og fortelje deg om Jesus. Ja, nå e det ikkje uvanlig at humanetikere vil fortelje Den norske kyrkja kå dei skal tru, gjere og tenke, men likevel.. dei fleste av oss ville protestert..

Så e det sånn i dagens samfunn at mange e mest opptatt av å diskutera kossen det eina og det andra skal forstås i Bibelen. Det e jo ein slags parallell til datidens skriftlærde og fariseere. Bispeutnemningar. Homofili. Abort. Dødshjelp. Flyktningar. Kyrkjeskatt. Liturgi. Songar. Instrumentar. Lydnivå. Riksantikvar. osb… Det e viktige spørsmål, ikkje missforstå meg. Men risikere me ikkje å missa målet av synet? Kva er det som er kjerna for trua? Kor e Jesusbarnet? Finne me han? Har du ikkje sett stjerna??

Lat oss feire gudstenester, halda andaktar, samlast om Ordet; for å vere saman med Jesus; for å komme nærmare Ham; for å eiga det evige liv; her og nå – og i all æve.

Avslutning / punch line

Noen tenker at «jaja. No har eg vore i kyrkja. Eg har sett gutten eller dottra mi synge, eller lese eit bibelord. ..Eg haldt ut! Heile timen! La meg no gå tilbake til det vanlege. Kvardagane.» I forskjellige utgavar er slike tankar vanlege. Ikkje berre for dei mest utolmodige konfirmantane. Og julemåneden har sikkert vore strabasiøs for dei fleste av oss. Mat og pakkar, pynting og samlingar, gudstenester og samankomstar av alle moglege slag. Alt har formodentlig vore vel og bra. Men med 13. dag jul (20. dag jul for de mest utholdne) ryddes jula ut for mange. Kvardagane har allereie komme. Og for mange er dei ein lettelse, ei velsigning, ein tryggleik. Om du i det heile rakk å finne Jesus midt i stria, håper eg du ikkje kastar ham ut saman med juletre og stjerner og raude dukar. Sann jul handlar ikkje om kva me fyller jula med, men at Jesus får fylle livet ditt. Ingen er for langt unna.

Bjerkreim sjakklubb

Hvem? Jeg?

En kort presentasjon av meg selv..

Lenker

En samling lenker jeg stadig er innom..