Leif Wikøren Nilsen

Stressless

Stress ned vha Jesus

Matt 11, 28-30

28 Kom til meg, alle de som slit og har tungt å bera; eg vil gje dykk kvile! 29 Ta mitt åk på dykk og lær av meg, for eg er mild og mjuk i hjartet; så skal de finna kvile for dykkar sjel. 30 For mitt åk er godt, og mi bør er lett.»

Slik lyder Herrens ord.

Innledning / apéritif / preludium

Jesus var under konstant press. Han var populær. En offentleghet. Folk ville være rundt ham. Hadde det vært i dag, ville de nok spurt etter autograf også. Hele tiden. Og folk hørte på. Kom med spørsmål. Med sjukdommer. Med plager. Med undring. Med liva sine. Men folk kom også med anklager, kritikk og latterliggjeringar. Eg ser for meg det stresset det må ha vært for Jesus. Og det står faktisk at Jesus måtte sette av tid frå tid til ane, for å være alene; han måtte bruke kløkt for å få finne ro; for å få lov å hente seg inn igjen.

For Jesus hadde mykje stress i livet sitt. Og i dag ber han oss om å stresse mindre. Stress less. Stressless.

1 Ein historie..

Eg håpe den e oppdikta. Du ser det var ein kar som hadde ein hund, ein engelsk mynde, også kjent som en veddeløpshund. Dei kan i prinsippet springa opp mot 70 km/t. Hunden hadde det treffande navnet Speedo. I denna fortellinga, var det ikkje meininga at Speedo sko ut og springa. Men ved eit uhell sette halsbåndet satte seg fast i bildøra då eigaren sko ut og kjøra. Og sidan Speedo var på utsida, hadde han ikkje noge valg.

Heldigvis la en politibil merke til bilen passerte og drog noge itte seg. Politiet la seg på hjul og fekk stoppa bilisten så og Speedo blei redda. Men ikkje før bilen hadde komme opp i 80 km/t, og Speedo hadde ramla og rulla rundt fleire gonge. Som sagt, eg håpe den historia e oppdikta..

Men sannheten e at mange av oss kan relatera livane våre te hunden Speedo. Me springe. Me dras. Me ramle. Gjennom livet. Og nogen gonge sko me ønska at de var ett eller annet «politi» som bremsa oss opp. Kan du relatera livet ditt te hunden Speedo? Eg kan… Og vettu: Å føla seg «dratt» gjennom livet, det kan følast ensomt.

2 einsamt… (?)

For har man det sånn, kan det fort følast som om ingen forstår oss; kå nettopp me går gjennom, som om nettopp mitt liv e det mest strevsomme som finst.

Det e ein historie om ei enke som mista hennas einaste son. Hu fant ikkje trøst noen plass eller hos nokon. Så gjekk hu til ein gammal vis mann og spurte kå hu skulle gjøre. Til hennas overrasking sa den vise: «Gå til eit hus som ikkje har nokon sorg. Der skal du be om eit frø og koma tilbake til meg med det.». Enka syntes det var ein merkelig oppgåve, men gjekk. Det gjekk mange dage, men til slutt kom hu tilbkae og sa: «Eg har vore egoistisk i mi sorg. Eg trudde eg var den einaste. Men det e sorg og tunge byrder i alle hus.»

Og det e sant. Sorg. Strev. Stress. Byrder. Det e felles for oss alle. Det e ein del av livet. Og når me har forstått at detta e utfordringa som høyre med til det å være eit menneske, då e spørsmålet meir «kå gjør me med det som stresse oss? Det som drar oss gjennom livet? Det som tynge oss ned?»

3 løsningen…

Eg vil dela den inn i to dele: fyst:

Vit kven du er!

Jesus visste kven han var. Og det kan du også vite. Du er eit barn av Gud. Du er ikkje eit uhell. Du blei sett her på jorda av ein grunn. Gud har ein plan med ditt liv. Han vil fortelje deg at du e verdifull. Og betydningsfull. Der du er. Sånn du e. Og sånne fakta, kan hjelpe oss å takla utfordringane i livet.

I 1 Pet 2, 9 står det: «de er ei utvald ætt, eit kongeleg presteskap, eit heilagt folk, eit folk som Gud har vunne så de skal forkynna hans storverk, han som kalla dykk frå mørkret og inn i sitt underfulle lys.»

Det nesta e at me må veta kor me går hen!

Dersom me ikkje veit kor me skal – kossen ska ein klara å komma seg fram? På lykke og fromme? Eller gjennom tilfeldigheta? Planlegg livet ditt. Sett opp delmål. Forsøk å nå målet. For viss du veit kå som e målet, vil det også letta mange byrder undervegs.

Dersom det e den luksusbilen som e målet ditt, så veit du at du må spara penga, tjena, arbeidda. Dersom du veit at himmelen e målet, så er det mange fine små delmål undervegs også. Bl.a det å «komma te Jesus». Og å «læra av Ham».  Som det stod i prekenteksta i dag.

Avslutning / punch line / postludium

Det finst eit uttryk som seie at menneske har ein merkelig egenskap; for dersom man miste målet, så doble man farten.

Under andre verdskrig, fløyg ein amerikansk pilot over stillehavet. Undervegs hadde han kontakt med kontrolltårnet, og då spør de han: «kå henne e du?» Då svarte piloten: «Eg veit ikkje, men eg komme fram på rekordtid.»

Mange menneska e sånn. Me springe, stresse og jage gjennom livet på rekordtid. Utan å veta kor dei e. Utan å veta kor dei ska. Og me meste fotfeste. Og rulle rundt. Som Speedo. Men Jesus vil gje oss noko i dag. Han vil ha dine byrder, ditt stress, din sorg. Og han vil gje deg seg sjølv og himmelen. Veit me kven me er i Jesus, og kor me går hen, så har me holdepunkt og mål mål for livet. Og mange gode delmål. Må me alle fanga den største gåva livet og æva kan gje oss. Jesus.

Ja. Stress ned hos Jesus. Stress less. Stressless. Han vil gje oss kvile.

Bjerkreim sjakklubb

Hvem? Jeg?

En kort presentasjon av meg selv..

Lenker

En samling lenker jeg stadig er innom..